دوستان عزیزی که تمایل دارند فرزندی از فرزندان با استعداد ایران را تحت تکفل و سرپرستی خود در آورند میتوانند به پایگاه اینترنتی روبرو مراجعه کرده  www.childf.com   و فرم عضویت را پر نمایند.

                                               

دوستان میتوانند کمکهای مردمی خود را جهت رفع گرفتاری نیازمندان و دانش آموزان مستعد نیازمند به شماره عابر بانک زیر واریز نمایند.

۵۰۲۲۲۹۱۰۱۶۴۹۹۳۶۸ بانک پاسارگاد

 

شاید سالها قبل زمانی که رئیس جمهور به بوشهر سفر کرده بود و محمد با اشکهای روان میخواست رئیس جمهور را ببیند تا از پدر فقیری بگوید که با جمع کردن حلبی ها و فروش آنها روزگار میگذراند و از مدرسه ای بگوید که سقفش در حال ریختن است و زمستانها چکه میکند کسی نمیدانست همچون امروزی فرا میرسد که محمد چون سروی راست قامت در کنار رئیس جمهور بایستد و از خلیجی بگوید که تا ابد فارس است و از رئیس جمهوری بگوید که مرد است.یک مرد واقعی.

شاید آن روز خود محمد هم نمیدانست روزگارش چگونه خواهد گذشت و آیا کسی پیدا خواهد شد که مدرسه شان را از نو بسازد یا نه.محمد نمیدانست چه خواهد شد...میدانید چرا؟ تا آن روز پای هیچ مسوولی به بوشهر نرسیده بود.چه برسد به رئیس جمهور! اما اشکهای محمد و بی تابی اش برای نان نبود.برای کفشی نبود که نداشت.برای پدرش نبود...بلکه برای مدرسه ای بود که نداشتند...

امروز سالهاست که از آن روز میگذرد.روستای محمد مدرسه دارد و وضعش بهتر شده است.محمد جوانی برومند شده که به ایران و رئیس جمهورش افتخار میکند و او را همچون همان روز اول در آغوش میگیرد و به او افتخار میکند.محمد قد کشیده است و صورتش دیگر امروز میخندد.رئیس جمهور بعد از سالها محمد را دوباره همچون علی رضای خود در آغوش میگیرد و میبوسد.گاهی تلاش و خدمت انسان ساز خدمتگذاری سرنوشت کسی یا کسانی را تغییر میدهد که اثرات آن سالها بعد معلوم میشود.باید ساخت و رفت .گاهی باید کاشت تا دیگران ثمرات آن را درو کنند.همین است که می ماند.به روایت رئیس جمهور محمد و شیرین ۵ ساله بچه هایی هستند که هرگز از جلوی چشمانم نمیروند.

شیرین دختر ۵ ساله پدری جانباز بود که سالها قبل پدرش به یاران شهیدش پیوست.همزمان با سفر اول استانی رئیس جمهور به نیشابور شیرین دختر دلتنگ ۵ ساله که تازه پدر و تکیه گاه خود را از دست داده بود با چشمانی اشکبار به استقبال رئیس جمهور شتافت تا جایی که به خاطر بی تابی شیرین او را به جایگاه سخنرانی رئیس جمهور هدایت کردند.رئیس جمهور با صبوری پدرانه پای درد دل شیرین ۵نشست و شیرین ره رئیس جمهور گفت که او را اندازه پدرش دوست دارد.در این مدت شیرین بارها به رئیس جمهور نامه می نوشت و از دلتنگی هایش میگفت و پاسخ میگرفت.تا اینکه در سفر چهارم رئیس جمهور به نیشابور در جشنواره خدمت شیرین دوباره برای دیدار رئیس جمهور دعوت شد اما او دیگر یک کودک پنج شش ساله نبود و خانم کاملی شده بود .این بار هم شیرین مانند ساله قبل گفت که رئیس جمهور را به اندازه پدرش دوست دارد و به او افتخار میکند.

محمد و شیرین بزرگ شده اند و البته همه کسانی که مدرسه شان دیگر چکه نمیکند.جاده هایشان دیگر مال رو نیست...کسانی که خانه دار شده اند....کسانی که روستایشان امروز گازرسانی شده .برق رسانی شده.آب شرب تمیز دارند.و همه بچه های دیگر.اما محاسن رئیس جمهور امروز سفید شده است.مرد روزهای سخت ما هنوز هم مرد روزهای سخت است.میگویند روزهای سخت تمام میشود اما در جنگ روزهای سخت و آدمهای سخت این آدمهای سخت هستند که می مانند.پس زنده باد آدمهای سخت.

راستی محمد که امروز دیگر برای خودش مردی شده همان پسرک گریانیست که قالب وبلاگ ما را زینت بخشیده است.همان پسری که در کنار رئیس جمهور ایستاده.زنده باشید و برقرار.

استقبال از رئیس جمهور در جشن صدمین سفر استانی

دیدار با مردم شهرستان نیشابور

دوستت داریم ای مرد روزهای سخت.زنده باشی

دكتر احمدي‌نژاد در اجتماع پرشور مردم نيشابور:

ساختن ايران بزرگترين مأموريت و بهترين عمل صالح است

رييس‌جمهور ايران را امانتي دانست كه با زحمات نياكان اين ملت در اختيار نسل کنوني قرار گرفته است و گفت: همه بايد تمام توان و تمركز خود را صرف ساختن ايران كنيم و اين مهم بزرگترين ماموريت و بهترين عمل صالح محسوب مي‌شود.

در ادامه سفر استانی ۶ روزه دکتر احمدی نژاد به شهرستانهای استان خراسان رضوی و استقبال عظیم مردم شهرستانهای این استان....

 به گزارش سایت اوباما، گروهی از کاربران انگلیسی فیس بوک با انتشار تصویری از ملکه الیزابت دوم، نوشتند: این زن در حالی درخصوص لزوم اجرای طرح ریاضت اقتصادی برای مردم صحبت کند که کلاه وی فقط 1 میلیون پوند هزینه برداشته است!

سرپرست اداره‌کل میراث ‌فرهنگی خراسان رضوی گفت: همزمان با روز بزرگداشت مقام فردوسی، لوح ثبت جهانی هنر آئینی نقالی به رئیس‌‌ جمهور اهدا می‌شود.

ورود به خراسان رضوی

استقبال عظیم مردم مشهد از رئیس جمهور

براي جزایر ایراني تنب بزرگ و تنب کوچک، و ابوموسی اسناد مالکیت صادر شده است و در اختیار دستگاه متولی است.

محمد مهدی نژاد نوری معاون پژوهشی وزیر علوم در گفتگو با باشگاه خبرنگاران گفت: ماهواره های فجر، سپهر، پارس، سازمان فضایی از جمله ماهواره هایی هستند که در حال ساخت و آماده سازی قرار دارند و بر اساس اطلاعات حداقل ۲ یا ۳ پرتاب امسال از ماهواره ها صورت می گیرد.

در همایش ملی حفاظت و نگهداری اسناد و میراث مکتوب از سند فرمان رییس جمهور مبنی بر فک پلمب و آغاز به کار مجدد مراکز هسته ای ایران رونمایی شد .

 مهدي خانعلي‌زاده :  سرکار خانم پگاه آهنگرانی؛ سلام! یادداشت شما درباره برنامه هفت و گفتگوهایی که در آن مطرح شده را که در روزنامه «اعتماد» خواندم، ناغافل یاد رنگ‌پاشی به بنرهای فیلم «قلاده‌های طلا» افتادم. تا قبل از خواندن یادداشت شما گمان می‌کردم که دوستان و مبارزان همراه با جنابعالی دست به این اقدام غیرفرهنگی و چماقدارمآبانه زده‌اند اما بعد از توضیحات دقیق و علمی شما متوجه اشتباه خودم شدم و فهمیدم که امکان ندارد این کار توسط روشنفکران و متفکران اهل گفتگویی چون دوستان شما صورت گرفته باشد و قطعا از طرف دوستان من که اساسا اهل گفتگو نیستند، صورت گرفته است.

در همین افکار بودم که ناگهان یاد کمپین فحاشی و توهین به «لیلا اوتادی» و «محمدرضا شریفی‌نیا» و «امین حیایی» افتادم که آن‌ها هم حتما توسط رفقای ما تشکیل شد؛ وگرنه ساحت مقدس و متفکر شما و دوستان شما در سینما از دست زدن به چنین جنایاتی واقعا پاک و منزه است. موهای دختر «علیرضا افتخاری» را هم من و دوستانم به جرم روبوسی‌اش با رئیس جمهور منتخب ملت، در دانشگاه کشیدیدم و فحشش دادیم و کتکش زدیم. نعوذبالله اندکی هم ذهنتان به سمت اینکه همفکران شما چنین اقداماتی انجام داده باشند، نرود. مگر می‌شود متفکران، روشنفکران اهالی گفتگو و نقدی همچون شما و دوستانتان با «چماق» وارد فضای فرهنگی شوند؟ استغفرالله...

خانم آهنگرانی؛

در یادداشتتان که درباره سخنان نیروهای ارزشی سینما در برنامه «هفت» این هفته بود، گفته‌اید که «نکته جالب این بود که یکهو همه این آدم‌ها طرفدار سینه‌چاک نقد و گفت‌وگو و تعامل و ادبیات سازنده و این قبیل موارد ممنوعه شدند که تا دو سال پیش اگر این کلمات را جلویشان به زبان می‌آوردی، آنچنان پوزخند معنی‌داری (به این معنی که این حرف‌های بچه‌مدرسه‌یی چند منه؟) تحویلت می‌دادند که تا مدت‌ها نطقت کور می‌شد، و باز جالب‌تر اینکه تا همین دو سال پیش، این طرف‌های درگیر همه در یک طرف مشغول قربان‌صدقه رفتن یکدیگر بودند و این اصطلاحات را کالای وارداتی غرب و استکبار می‌دانستند که مشتی سوسول و روشنفکرنما آن را به کار می‌بندند. تغییر آدم‌ها در عرصه سیاست تا اندازه‌یی قابل درک است، ولی این بزرگواران که همه مدعی کار فرهنگی هستند، حتما می‌دانند که این‌گونه تحولات در آدم یک‌شبه اتفاق نمی‌افتد، که اگر بیفتد باید به عمق و صداقتش شک کرد» اما نگفته‌اید که ما کی و کجا چنین سخنانی را مطرح کرده‌ایم؟

مسعود ده‌نمکی که شما در مستند خودتان او را "سردسته چماقداران" معرفی کرده‌اید، از به قول شما چماقداری اکنون به فیلمسازی رسیده و حرف‌های و ایدئولوژی‌هایش را روی پرده سینما عرضه می‌کند اما دوستان شما چگونه از "گفتگوی تمدن‌ها" به آتش زدن سطل زباله در خیابان‌های تهران رسیدند؟ شما که اهل گفتگو و تعامل بودید، در جلسه‌های زیرزمینی براندازی چکار می‌کردید؟ ما که چماقداریم اما شما که فرهیخته و اهل فرهنگ مباحثه هستید چرا به فحاشی علیه "قلاده‌های طلا" روی آوردید؟ نکند زبانم لال شما هم دچار استحاله شده‌اید؟

دختری با کفش‌های کتانی؛

اشتباه گرفته‌ای؛ مخاطب یادداشتت را باید در میان دوستانت جستجو کنی. همان دوستانی که "جامعه مدنی" هابرماس می‌خواندند و 18 تیر فقط به شرط بیان "مرگ بر فلانی" اجازه عبور به ماشین‌ها از خیابان انقلاب را می‌دادند؛ همان دوستانی که از گفتگوی تمدن‌ها صحبت کردند اما فرجامی به جز فحاشی به حکم اسلامی قصاص در روزنامه "نشاط" نداشتند؛ همان دوستانی که فحاشی هاشم آغاجری به مرجعیت شیعه را تقدیس کردند و اکنون بازی یک بازیگر در یک فیلم را تقبیح می‌کنند. بله؛ آدرس را اشتباهی آمده‌ای...

اگر ما آن روز "گفتگوی تمدن‌ها" را مسخره می‎کردیم، چون می‌دانستیم اگر آب باشد، شما و دوستانتان کوسه‌های قابلی هستید که حتی از برهنه کردن یک بسیجی در ظهر روز عاشورا هم ابایی ندارید. شما و دوستان و همفکرانتان، اعتقادی به گفتگو و مباحثه ندارید. به قول سلحشور "آژانس شیشه‌ای"، شما فقط حرف می زنید. پایش که بیفتد از هر دیکتاتوری پینوشه‎‌تر و از هر فاشیستی هیتلرتر خواهید شد؛ موضوعی که در سال 88 و در کف خیابان‌های تهران به اثبات رسید و نشان داد اگر بنا به چماقداری باشد، شما با سابقه درخشان عمو گنجی در خرد کردن پیشانی مخالفان، گوی سبقت را از هر مدعی خواهید ربود.

بازیگر ارجمند سینمای ایران؛

یادداشت شما بسیار محترم و قابل اعتنا است اما به نظرم به جای انتشار در روزنامه اعتماد، باید برای جعفر پناهی‌ها و محمد نوری‌زادها پست شود تا شاید تلنگری بخورند و بفهمند که بسیار تفاوت است میان نقد و مباحثه و گفتگو با فحاشی و هتاکی به اعتقادات یک ملت سربلند و مغرور. یادداشت شما باید برای مرجان ساتراپی ایمیل شود تا بفهمد تفاوت بسیاری است میان انتشار آزاد افکار مختلف با به تمسخر گرفتن فرهنگ شهادت و دفاع مقدس. یادداشت شما باید برای گلشیفته فراهانی فرستاده شود تا بداند تفاوت بسیاری است میان انتخاب آزاد نوع پوشش و توهین و زیرپا گذاشتن اعتقادات مقدس هم‌وطنانش.

بله خانم آهنگرانی؛ این ما نیستیم که از گفتگو و مباحثه و نقد و مذاکره و رایزنی متنفریم؛ بلکه این شما هستید که تحت پوشش این الفاظ شیک و زیبا، چماق سنگین خود را پنهان کرده‌اید و منتظر فرصت هستید تا رخ بنمایانید.